Moje małe Everdell to rodzinna gra dla 1–4 osób, w której przez cztery rundy wysyłacie zwierzątka po surowce, zagrywacie karty i rozwijacie własne miasteczko. Zwycięża gracz, który zdobędzie najwięcej punktów z kart, żetonów parad i niewykorzystanych zasobów.
Jak przygotować grę?
Przed pierwszą partią rozłóżcie wszystkie elementy tak, aby dzieci mogły łatwo obserwować planszę i dostępne karty. Przygotowanie wygląda następująco:
- Rozłóżcie planszę główną i umieśćcie w wyznaczonych miejscach żeton słońca, żeton księżyca, surowce oraz żetony punktów.
- Połóżcie na planszy tyle kości surowców, ilu jest graczy.
- Potasujcie talię główną i odkryjcie osiem kart w obszarze rynku pod planszą.
- Ułóżcie płytki parad na planszy zgodnie z ich rodzajami, tak aby można było odczytać warunki ich zdobycia.
- Każdy gracz bierze planszetkę domu oraz trzy pionki przyjaciół.
W grze występują trzy podstawowe surowce: jagody, gałązki i bryłki żywicy. Służą one przede wszystkim do opłacania kart. Planszetka domu pomaga uporządkować pionki i zgromadzone zasoby.
Jak przebiega runda w Moim małym Everdell?
Gra trwa cztery rundy. W każdej z nich gracze wykonują pięć etapów, a podczas głównej części rundy każdy rozgrywa trzy swoje tury. Kolejność wygląda tak:
- Rzut kośćmi surowców – rzućcie kośćmi i umieśćcie je na odpowiednich polach planszy. Wyniki wskazują zasoby, które można zdobyć w tej rundzie.
- Pobranie produkcji – aktywujcie wcześniej zagrane karty produkcji. Zapewniają one wskazane surowce lub inne korzyści zgodnie z opisem na karcie.
- Wysyłanie przyjaciół na planszę – gracze naprzemiennie wysyłają po jednym pionku na wybrane pole akcji. To mechanika Worker Placement, czyli rozmieszczanie robotników w celu wykonania konkretnych działań.
- Zagranie karty – po wykonaniu akcji możesz zagrać jedną kartę z rynku do swojego miasteczka. Najpierw opłać koszt pokazany w jej górnej części.
- Zakończenie rundy – gdy każdy gracz wykorzysta trzy pionki, zbierzcie je z planszy. Żeton słońca przechodzi do kolejnego gracza, a żeton księżyca wskazuje następną rundę.
Na polach z kośćmi obowiązuje zasada dostępności. Z każdej kości może skorzystać tylko jeden gracz, dlatego czasem trzeba szybko zdecydować, czy ważniejszy jest konkretny surowiec, czy karta dostępna na rynku. Zwykłe pola z zasobami mogą być natomiast wykorzystywane przez kilku graczy.
Niektóre karty mają własne pole akcji. Po zagraniu takiej karty może z niego korzystać wyłącznie jej właściciel. Karty z dodatkowymi symbolami warto czytać razem z dzieckiem, ponieważ ich efekty często pomagają połączyć kilka działań w jednej rundzie.
Jakie są rodzaje kart?
Kolor karty podpowiada, kiedy i w jaki sposób działa jej efekt. Dzięki temu nawet młodszy gracz może szybko nauczyć się podstawowych zasad bez zapamiętywania długich opisów.
| Kolor karty | Funkcja |
|---|---|
| Zielone | Produkują surowce lub zapewniają korzyści po zagraniu oraz na początku kolejnych tur. |
| Niebieskie | Dają stały efekt uruchamiany po spełnieniu określonego warunku. |
| Brązowe | Zapewniają natychmiastową, jednorazową korzyść. |
| Czerwone | Dodają nowe pola akcji, z których można korzystać zgodnie z opisem karty. |
| Fioletowe | Przynoszą dodatkowe punkty na koniec gry po spełnieniu wskazanego warunku. |
Koszt karty znajduje się w jej górnej części. Aby ją zagrać, musisz oddać pokazane tam jagody, gałązki lub żywicę. Liczba w prawym górnym rogu oznacza podstawową wartość punktową karty. Niektóre efekty zapewniają dodatkowe punkty albo surowce, dlatego przy wyborze warto patrzeć nie tylko na koszt, lecz także na to, co karta zrobi w następnych rundach.
Budowanie własnego obszaru z kart to mechanika Tableau Building. W praktyce oznacza ona rozwijanie własnego miasteczka i łączenie kart tak, aby ich efekty wzajemnie się wspierały.
Jak zdobywać punkty i wygrać?
Po czwartej rundzie każdy gracz podlicza punkty. Wynik tworzą wartości zagranych kart, dodatkowe punkty z kart fioletowych oraz żetony parad zdobyte za spełnienie określonych warunków, na przykład zagranie odpowiedniego zestawu kart.
Niewykorzystane surowce także można zamienić na punkty w stosunku 2 surowce za 1 punkt. Zwycięża osoba z najwyższym wynikiem. Dlatego nie zawsze opłaca się wydać wszystkie zasoby na ostatnią kartę. Czasem lepiej zachować je do końcowej wymiany.
Jak ułatwić grę młodszym dzieciom?
Instrukcja przewiduje wyrównywanie szans. Dziecko może otrzymać na początku dodatkowe surowce, czyli po jednym rodzaju każdego podstawowego zasobu, a także kartę Kapitana lub Fortu. Takie karty zapewniają stałe profity w kolejnych rundach i pozwalają młodszemu graczowi szybciej rozwinąć miasteczko.
Podczas pierwszej partii dorosły może wspólnie z dzieckiem odczytywać efekty kart i pomagać w liczeniu kosztów. Nie trzeba jednak wybierać ruchów za dziecko. Lepiej pokazać dwie możliwe opcje i zapytać, który surowiec lub efekt bardziej mu się przyda.
Gra ma również wariant solo z przeciwnikiem automatycznym, którego działania wpływają głównie na dostępność kart. Jeśli dziecko chce grać samodzielnie, ten tryb pozwala ćwiczyć zbieranie zasobów, planowanie i punktowanie bez rywalizacji z dorosłym.
Najprostszy sposób na rozpoczęcie partii to zapamiętanie jednej zasady: w każdej turze najpierw wysyłasz przyjaciela po korzyść, a potem możesz zagrać kartę. Po czterech rundach liczy się suma punktów z kart, parad i pozostałych surowców.
