W UNO wygrywa osoba, która jako pierwsza pozbędzie się wszystkich kart z ręki. W swojej turze dokładasz jedną kartę pasującą kolorem, numerem albo symbolem. Gdy zostaje ci jedna karta, musisz powiedzieć „UNO!” – inaczej możesz dostać karę.
Jak przygotować partię?
Klasyczne UNO jest przeznaczone dla 2–10 osób. Do rozpoczęcia rozgrywki potrzebna jest talia 108 kart, miejsce na stos dobierania i stos kart odrzuconych.
- Potasujcie całą talię.
- Rozdajcie każdemu graczowi po 7 kart. Pozostałe karty połóżcie zakryte na środku stołu – to stos dobierania.
- Odkryjcie pierwszą kartę i połóżcie ją obok. Tworzy ona stos kart odrzuconych.
- Jeśli pierwsza odkryta karta jest kartą specjalną, odłóżcie ją do talii i odkryjcie następną. Wyjątkiem jest karta zmiany koloru, którą można pozostawić jako kartę startową.
Grę rozpoczyna osoba siedząca po lewej stronie rozdającego. Następnie tury przechodzą zgodnie z kierunkiem gry.
Jak przebiega tura w UNO?
W swojej turze zagrywasz jedną kartę. Musi ona pasować do karty leżącej na wierzchu stosu odrzuconych co najmniej jednym elementem:
- Kolorem – na przykład czerwoną kartę można położyć na inną czerwoną kartę.
- Numerem – na przykład niebieską siódemkę można położyć na żółtą siódemkę.
- Symbolem – karta „Stop”, „+2” albo „Zmiana kierunku” pasuje do karty z takim samym symbolem.
Jeśli nie masz pasującej karty, dobierz jedną ze stosu. Gdy dobrana karta pasuje, możesz od razu ją zagrać, ale nie musisz tego robić. Jeśli nie pasuje, zatrzymujesz ją na ręce, a kolejka przechodzi na następną osobę. Oficjalne zasady nie pozwalają wykładać kilku kart naraz.
Karty specjalne działają natychmiast po zagraniu:
- Stop – następny gracz traci swoją turę.
- +2 – następny gracz dobiera dwie karty i traci turę.
- Zmiana kierunku – odwraca kierunek rozgrywki. Przy dwóch graczach działa jak karta „Stop”.
- Zmiana koloru – osoba zagrywająca wybiera kolor, który będzie obowiązywał dalej.
- +4 – osoba zagrywająca wybiera kolor, a następny gracz dobiera cztery karty i traci turę. Zgodnie z zasadami tej karty można użyć wtedy, gdy nie masz na ręce karty w aktualnym kolorze.
Kiedy trzeba powiedzieć „UNO”?
Gdy po zagraniu przedostatniej karty zostaje ci jedna karta, musisz natychmiast powiedzieć „UNO!”. Okrzyk powinien paść przed ruchem kolejnego gracza.
Jeśli zapomnisz powiedzieć „UNO” i ktoś zauważy to przed rozpoczęciem tury następnej osoby, dobierasz 2 karty. Kara nie działa automatycznie. Przeciwnik musi zauważyć błąd w odpowiednim momencie. Jeśli nikt nie zareaguje na czas, gra toczy się dalej.
Kiedy kończy się runda i jak liczyć punkty?
Runda kończy się, gdy jeden z graczy wyłoży ostatnią kartę. Zwycięzca rundy otrzymuje punkty za karty, które pozostały na rękach przeciwników.
| Karta | Liczba punktów |
|---|---|
| Karty numerowane 0–9 | Wartość widoczna na karcie |
| Stop, +2, Zmiana kierunku | 20 punktów |
| Zmiana koloru | 50 punktów |
| +4 | 50 punktów |
Możecie zakończyć zabawę po jednej rundzie, gdy ktoś pozbędzie się kart, albo grać do uzyskania ustalonego wyniku. W klasycznym systemie zwycięża osoba, która jako pierwsza zdobędzie 500 punktów.
Zasady domowe – co ustalić przed grą?
Wiele osób korzysta z własnych modyfikacji. Żeby uniknąć sporów, ustalcie je przed rozdaniem kart:
- Kumulowanie kart +2 i +4 – kolejny gracz dokłada kartę karną, a następna osoba dobiera sumę wszystkich kar.
- Kończenie bez punktacji – wygrywa gracz, który pierwszy pozbędzie się kart, bez liczenia wyniku całej rundy.
- Wykładanie kilku kart – można zagrać kilka kart o tym samym numerze albo symbolu jednocześnie.
- Własne karty i reguły – grupa może dodać ustalone wcześniej efekty, jeśli wszyscy się na to zgadzają.
Kumulowanie kart +2 i +4 oraz wykładanie kilku kart naraz nie należy do oficjalnych zasad klasycznego UNO. Są to popularne zasady domowe, więc ich użycie zależy od decyzji uczestników.
