W Unravel przejście poziomów opiera się na obserwacji otoczenia, fizyce włóczki i cierpliwym testowaniu kolejnych rozwiązań. W pierwszej części kontrolujesz samotnego Yarniego, dlatego musisz pilnować zapasu nici. Unravel 2 dodaje drugą postać, a najważniejszą umiejętnością staje się współpraca, także podczas gry w pojedynkę.
Jak działa włóczka w Unravel?
Yarny może używać nici jak liny, wahadła i prowizorycznej platformy. Świecące punkty lub czerwone pętle wskazują miejsca, w których da się zaczepić lasso. Przytrzymanie przycisku pozwala się huśtać, a puszczenie go w odpowiednim momencie wyrzuca postać w wybranym kierunku. Nie puszczaj lassa zbyt wcześnie, bo zabraknie pędu do doskoku.
W Unravel trzeba też kontrolować długość włóczki. Kłębki rozmieszczone na trasie uzupełniają zapas i często działają jak punkty kontrolne. Jeśli nić zaczyna się napinać, poszukaj innej drogi albo cofnij się do ostatniego kłębka. W Unravel 2 ten problem nie występuje w taki sam sposób, ponieważ włóczka łączy bohaterów.
Najważniejsze zastosowania nici to:
- Lasso – pozwala wspinać się, huśtać i przeciągać lekkie obiekty.
- Most – połączenie dwóch punktów tworzy podporę dla postaci lub przesuwanego przedmiotu.
- Trampolina – napięcie nici między dwoma zaczepami umożliwia wybicie się wyżej.
- Droga powrotna – pozostawiona nić może pomóc wrócić na wcześniejszą półkę.
Trampolinę buduj wtedy, gdy dwa punkty zaczepienia znajdują się na podobnej wysokości. Po związaniu nici naciągnij ją i wykonaj skok z odpowiednim kierunkiem. Przy bardziej złożonych konstrukcjach łącz punkty po kolei, zamiast zaczynać od środkowego węzła.
Sterowanie na PC i konsolach
Poniższa tabela przedstawia domyślne sterowanie opisane dla Unravel 2. Układ może się różnić, jeśli zmienisz przypisanie przycisków w ustawieniach.
| Akcja | PC | PS4 | XONE |
|---|---|---|---|
| Ruch postacią | Strzałki | Lewy analog | Lewy analog |
| Skok | Spacja | X | A |
| Lasso | D | R2 | RB |
| Przywiązywanie włóczki | Ctrl | □ | X |
| Rozwiązywanie włóczki | A | O | B |
| Naciąganie włóczki lub wspinanie | S | L2 | LB |
| Łączenie, rozdzielanie i przełączanie postaci | Enter | △ | Y |
Jak rozwiązywać zagadki środowiskowe?
Większość przeszkód nie wymaga znajomości konkretnego poziomu. Gra korzysta z powtarzalnych schematów, dlatego przy każdym problemie przechodź przez tę samą kolejność działań:
- Rozejrzyj się za kolorowymi punktami zaczepienia, ruchomymi elementami, dźwigniami i krawędziami, po których można się wspiąć.
- Sprawdź, czy lasso pozwala dosięgnąć zaczepu albo przeciągnąć pobliski przedmiot.
- Przesuń obiekt w miejsce, które tworzy stopień, podporę lub ciężarek dla mechanizmu.
- Połącz dwa punkty włóczką, aby zbudować most albo trampolinę.
- Przetestuj konstrukcję z różnych stron i wykorzystaj pęd zamiast próbować przeskoczyć przeszkodę siłą.
Gdy widzisz dwa zaczepy i niewielką przerwę między nimi, prawdopodobnie trzeba utworzyć napiętą nić. Jeśli na drodze leży konar, kamień lub skrzynia, nie próbuj od razu przeskakiwać nad obiektem. Zbuduj most, wsuń na niego przedmiot i wykorzystaj go jako podest. Przy dźwigniach i ciężarkach sprawdź, czy obiekt trzeba popchnąć, pociągnąć lassem czy ustawić na krawędzi równoważni.
Uważaj na wodę i ogień. Dłuższe przebywanie w wodzie kończy się śmiercią postaci, a kontakt z płomieniami natychmiast przerywa próbę. Nie ryzykuj skoku, jeśli możesz najpierw przesunąć przedmiot lub zbudować dodatkową podporę. Częste punkty kontrolne sprawiają jednak, że eksperymentowanie zwykle kosztuje tylko kilka sekund.
Światło podpowiada nie tylko kierunek, lecz także sposób wykonania manewru. Gdy odbija się od ścian, naśladuj jego tor, odbijając się naprzemiennie w lewo i w prawo. W sekwencjach z kilkoma zaczepami trzymaj przycisk lassa i puszczaj go dopiero przy maksymalnym wychyleniu w stronę kolejnej półki.
Jak grać dwiema postaciami w Unravel 2?
Unravel 2 można przejść z drugim graczem albo samodzielnie, przełączając się między bohaterami. Gdy nie potrzebujesz rozdzielenia, połącz postacie w jedną bryłę. Takie rozwiązanie przyspiesza przemieszczanie i ogranicza konieczność przełączania.
Rozdziel bohaterów, gdy zagadka wymaga dwóch punktów nacisku, różnych zaczepów albo wykorzystania ciężaru jednej postaci. Najczęstszy schemat wygląda tak:
- Połącz postacie i dotrzyj do miejsca, z którego można rozpocząć wspinaczkę lub skok.
- Rozdziel je, gdy jedna postać musi zostać na dole albo przytrzymać przesuwający się obiekt.
- Zaczep lasso pierwszej postaci, rozhuśtaj ją i przeskocz na drugą stronę rozpadliny.
- Przełącz się na bohatera pozostawionego z tyłu i wciągnij go po naprężonej włóczce.
Jedna postać może podtrzymywać konar, odciążać platformę albo służyć jako punkt zaczepienia, podczas gdy druga przechodzi dalej. W innych zagadkach obie włóczki trzeba przywiązać do różnych elementów, aby powstał podwójny most dla cięższego przedmiotu.
Odległość między bohaterami jest ważna. Jeśli rozdzielisz ich zbyt wcześnie, jedna postać może nie dosięgnąć potrzebnego punktu. Kiedy trafisz na spokojny fragment trasy, połącz ich ponownie. W trybie solo przełączaj się dopiero po wykonaniu całego zadania jednej postaci, zamiast zmieniać bohatera po każdym ruchu.
Unravel czy Unravel 2 – co zmienia się w przejściu?
W Unravel najważniejsze jest zarządzanie własną nicią Yarniego. Zbieraj kłębki, planuj trasę i nie zużywaj zapasu na niepotrzebne huśtanie. W Unravel 2 zapas włóczki schodzi na dalszy plan, a trudność wynika z koordynacji dwóch postaci, ich ciężaru i wzajemnego położenia.
Jeśli chcesz zbierać sekrety, rób to dopiero po opanowaniu mechaniki danego fragmentu. W pierwszej części znajdziesz między innymi guziki, a komplet sekretów wiąże się z osiągnięciem No Stone Unturned. W pierwszym rozdziale można też zdobyć Gardener, niszcząc wszystkie osty podczas jednego przejścia.
Nie musisz jednak od razu przechodzić każdego poziomu w całości bez błędów. Najpierw zapamiętaj położenie zaczepów, działanie obiektów i momenty, w których trzeba zmienić postać. Dopiero potem powtarzaj sekcję, jeśli zależy ci na znajdźkach lub dodatkowych wyzwaniach.
Unravel nagradza spokojną obserwację bardziej niż szybkie reagowanie. Gdy utkniesz, cofnij się o kilka kroków, sprawdź możliwe punkty zaczepienia i potraktuj otoczenie jak zestaw ruchomych elementów. Najczęściej rozwiązanie pojawia się wtedy, gdy zamiast szukać kolejnego skoku zaczniesz wykorzystywać włóczkę do zmiany układu przeszkód.
